- فكر كنم همه مي دانيد كه قرار است چه بكنيم...

- همگي پاسخ مثبت دادند...

 بدون مقدمه گفت : چه كساني ما را ياري مي كند؟؟؟
پس از اين سؤال يك نفر از جا برخاست و گفت: آيا سلاح جنگي داريد؟اسب چي؟
در اين لحظه استيپ دستي به ريش هاي مشكي رنگ خود كشيد و گفت: هيچ چيزي نداريم
.

.

دوباره مجلس به هم ريخت همه با هم صحبت مي كردند
اما پس از چند بار تكرار كردن ساكت باشيد از سوي استيپ مجلس فرو كشيد دوباره جان شروع به صحبت كردن كرد در اين حين استيپ به طرف پيتر نگاهي انداخت و صورت پر از اشك او را ديد...
با حركات دست به او گفت چه شده؟ او هم در جواب با بالا و پايين آوردن دست خود گفت:
مي ترسم...
استيپ در جواب او گفت: ما مي بريم...
.

.

جان  در ميان صحبت هاي خود مي گفت بايد سلاح درست كنيم اما از كجا؟
هر فردي يك نظري مي داد اما با حرف خود جان همه موافق بودند او مي گفت: بايد از پايتخت سلاح ها  را بياوريم...
استيپ گفت : بله درست است اما به اين راحتي ها هم به ما اسلحه نمي دهند...
جان گفت: اون بامن
استيپ در ادامه با صداي بلند گفت : اما بايد از آلاوا بگذريم ، اين خيلي خطرناكه... جان دوباره همان پاسخ را داد.
جلسه به پايان رسيد و جان خود را براي فرداي آن روز آماده ي رفتن كرد...
.

.

.

ببخشيد دير شد ...
ادامه دارد
با تشكر 13س

راستی گفتم یکم هیجانیش کنم واسه همین بقیه ی داستان رو توی یک پست نذاشتم فقط قسمت قسمتش کردم